Informatie aanvragen Pleegzorgorganisaties
Interviews
Als doffe oogjes weer wat glans krijgen…Een andere pleegouder in de buurt …‘Pleegzorg heeft ons sterker gemaakt’Van breakdown naar breakthroughHet begon met een logeerpartij‘Het is mooi om kinderen te leren kennen’Naar (t)huisPleegkinderen verrijken je levenLego in plaats van geraniumsMét pleegzorg is het leven nóg leuker!Een goede spiegel om jezelf nog beter te leren kennenAmbassadeur PGGM en pleegzorg een mooie combinatiePleegzorg; het moet in je bloed zittenTiny, ervaren pleegouder en voormalig lid van een pleegouderraad, vertelt“Nog genoeg plek in ons hart”Twee jonge pleegvaders en een babyAlleenstaand en pleegouder, waarom niet?Gewoan net te drok meitsje*Trots op onze kleinzoonWie komt er op voor Lianne en haar pleegouders?Net even anders – een verhaal van een pleegmoederVoor pleegkinderen is ons huis een thuisIedere avond een kus van zijn moederDertig, fulltime banen én pleegzorg: het kan!Gewoon een vader- en moedergevoelOns hart en onze deur stonden openSamen één gezinEen levendige boelOns leven is net een oceaanOpladen als pleegouder‘We moeten een cirkel vormen om het kind heen’Wederzijds vertrouwen is de basisMoeders op de boot? Liever nietJacqueline en Edwin kijken terug op 10 jaar pleegzorgLeraar & pleegouder: flexibiliteit en snel schakelen zijn belangrijkZe krijgt dezelfde liefdeKinderwens en pleegouderschapWaar een wil is, is een wegWe kunnen de wereld niet veranderen, maar wel de wereld van één kindPrins ‘Hello Kitty’Carrièrevrouw, moeder en pleegouderGepensioneerd en pleegouders van twee meidenBrinta na het melkenIn ons gezin zijn de glazen halfvol!Supergewone beroepen – Wijkagent PieterEen pleeggezin met structuur en heel veel lol

Als doffe oogjes weer wat glans krijgen…

“Het is vaak schrijnend hoe je kinderen binnen ziet komen”, vertellen pleegouders Hielke en Gea. “Slecht verzorgd en doffe oogjes. Maar als die doffe oogjes weer wat glans krijgen…. Prachtig, daar doe je het voor!”

De eerste crisisplaatsing

“Achttien jaar geleden begonnen we als pleegouders en inmiddels hebben we aan verschillende vormen van pleegzorg gedaan”, vertelt Gea. Ze weet het nog goed: hun drie dochters waren nog jong, en hun zoon was nog niet geboren, toen Maaike kwam, een pittige peuter met twee staartjes. “Het was onze eerste crisisplaatsing. Het eerste jaar was heel pittig. Maaike ging met iedereen mee, kroop bij iedereen op schoot, at en sliep slecht. Het was best heel zwaar maar samen gingen we er voor en met veel liefde en geduld ging het na een jaar heel goed. Het is een superleuke meid geworden.”

Praktisch en flexibel

“Crisispleegzorg vraagt van pleegouders dat je extra praktisch en flexibel bent”, vinden Hielke en Gea. “Regelmatig moesten we onze eigen plannen opzij zetten maar dat deden we steeds met liefde. Ik heb wel eens op een feestje gezeten en dan ging de telefoon ….of er direct een klein jongetje gebracht kon worden. Verder doe je pleegzorg met je hele gezin”, vertelt Gea. “Het samen doen en eenieder binnen eigen mogelijkheden betrekken, is erg belangrijk voor de balans in het gezin. Pleegkinderen vragen meer tijd en aandacht dan eigen kinderen. Je hebt geen geschiedenis met het pleegkind; je moet elkaar nog leren kennen. Bovendien kun je ervan uit gaan dat alle kinderen veel in te halen hebben en dat vraagt best veel van alle gezinsleden. Je hebt daarbij niet te alleen te maken met het kind. De familie van het kind en de bezoekregeling met hen, horen er ook bij. Wij vinden dat een voordeel want door de familie te kennen, leer je ook het kind beter begrijpen. Voor het kind is het vaak heel goed dat er contact met de ouders kan zijn.”

Een kind iets meegeven

“Kinderen kijken de eerste dagen vaak hun ogen uit als ze samen met ons aan de ontbijttafel zitten. Niet omdat wij zo bijzonder ontbijten maar omdat zij het elke ochtend moesten doen met een plakje cake bijvoorbeeld. Zo kwam er een keer een jongetje dat thuis teveel had gezien en gehoord voor zijn leeftijd. Hij keek onder andere enge films en was bang om te gaan slapen. Als pleegouder ben je dan vooral bezig met veiligheid opbouwen. Hij sliep eerst bij een ander kind. Toen hij over ging naar een eigen bed bouwde hij zelf een tent van kleden en kerstlichtjes om het bed heen om het knus te maken. Elke avond voor het slapen gaan zongen we hem toe. Door met veel geduld en aandacht steeds hetzelfde ritueel te doen is hij zich uiteindelijk veilig gaan voelen. Je werkt ergens naar toe en als je een kind een veilige plek kunt bieden en iets mee kunt geven dan is de missie geslaagd vinden wij.

Ons kroost

”Het weer afscheid moeten nemen van kinderen valt soms zwaar. Je hoopt dat ze terug naar huis kunnen want het kind heeft recht op zijn familie. Het zijn z’n wortels. Maar soms lukt het niet. Ouders houden allemaal van hun kinderen maar kunnen er soms niet goed voor zorgen. Zo is er ook een aantal kinderen vanuit een crisis bij ons blijven ‘plakken’. Zelf spreken we nooit van pleegkinderen….ons kroost zijn gewoon onze kinderen”, zegt Gea. Ondertussen kijkt ze stralend naar de piano….daar staat een mooie grote foto van het hele gezin. Twee pleegouders, acht kinderen en vele ervaringen rijker.

(Om privacy redenen zijn de namen in dit interview verzonnen)

Week van de Pleegzorg 30 oktober t/m 6 november 2019