Informatie aanvragen Pleegzorgorganisaties
Interviews
Van breakdown naar breakthroughHet begon met een logeerpartij‘Het is mooi om kinderen te leren kennen’Naar (t)huisPleegkinderen verrijken je levenLego in plaats van geraniumsMét pleegzorg is het leven nóg leuker!Een goede spiegel om jezelf nog beter te leren kennenAmbassadeur PGGM en pleegzorg een mooie combinatiePleegzorg; het moet in je bloed zittenTiny, ervaren pleegouder en voormalig lid van een pleegouderraad, vertelt“Nog genoeg plek in ons hart”Twee jonge pleegvaders en een babyAlleenstaand en pleegouder, waarom niet?Gewoan net te drok meitsje*Trots op onze kleinzoonWie komt er op voor Lianne en haar pleegouders?Net even anders – een verhaal van een pleegmoederVoor pleegkinderen is ons huis een thuisIedere avond een kus van zijn moederDertig, fulltime banen én pleegzorg: het kan!Gewoon een vader- en moedergevoelOns hart en onze deur stonden openSamen één gezinEen levendige boelOns leven is net een oceaanOpladen als pleegouder‘We moeten een cirkel vormen om het kind heen’Wederzijds vertrouwen is de basisMoeders op de boot? Liever nietJacqueline en Edwin kijken terug op 10 jaar pleegzorgLeraar & pleegouder: flexibiliteit en snel schakelen zijn belangrijkZe krijgt dezelfde liefdeKinderwens en pleegouderschapWaar een wil is, is een wegWe kunnen de wereld niet veranderen, maar wel de wereld van één kindPrins ‘Hello Kitty’Carrièrevrouw, moeder en pleegouderGepensioneerd en pleegouders van twee meidenBrinta na het melkenIn ons gezin zijn de glazen halfvol!Supergewone beroepen – Wijkagent PieterEen pleeggezin met structuur en heel veel lol

‘Het is mooi om kinderen te leren kennen’

Joost en Sietse zijn al zeven jaar pleegouders. Zij begonnen als deeltijdpleegouders en zijn inmiddels voltijdpleegouders. Een hele verandering vertelt Joost: ‘Onze rol is veel groter nu. We begonnen met één weekendje per maand. Toen gingen we gewoon leuke dingen verzinnen en het kind mee op pad nemen, verder hadden we geen enkele zorg. Nu zijn we toch echt wel opvoeders.’

Zeven jaar geleden paste voltijdpleegouder zijn niet bij de mannen, omdat zij allebei fulltime werkten. ‘Deeltijdpleegzorg was voor ons een laagdrempelige manier om pleegouder te worden’, geeft Sietse aan. ‘Door de weekenden met de pleegkinderen besefte ik dat mijn werk mij vooral energie kostte. Van de tijd met de kinderen krijg ik veel energie, omdat ik met hen dingen kan doen die ik zelf ook leuk vind.’ Nu zorgen de mannen fulltime voor een baby van zeven maanden die geregeld een weekend bij moeder is, van vrijdag tot en met maandagochtend voor twee peuters en af en toe voor een puber. Dat is wel even wennen, maar vooral heel leuk merkt Joost: ‘Na mijn werk is het nu ook druk thuis. Dat is anders dan dat je op de bank ploft en niks hoeft, maar het brengt veel vreugde en plezier in je huis.’

Eigen kinderwens

In eerste instantie hadden de mannen zelf ook een kinderwens. Vooral Sietse wilde graag voor een kind zorgen en zichzelf terug zien in een eigen kind: ‘We hebben hiervoor wel een traject doorlopen en ook nog even aan adoptie gedacht, maar dat vonden we toch te ingewikkeld worden.’ ‘Ik had bijvoorbeeld moeite met alle kunstgrepen die we zouden moeten uithalen’, weet Joost nog. ‘En dat terwijl er zoveel kinderen zijn die zorg kunnen gebruiken.’ Voor Sietse heeft de rol van pleegouder de behoefte om zichzelf terug te zien, veranderd: ‘Nu merk ik dat deze manier van zorgen veel met me doet en dat we heel erg genieten van het avontuur dat we met deze kinderen aangaan.’

Nieuwsgierig

‘We vinden het heel leuk om te ontdekken wat er in de kinderen zit’, vertelt Sietse, ‘welke talenten en voorkeuren we kunnen stimuleren.’ Joost verklaart: ‘We zijn nieuwsgierig, want we kennen het kind en zijn achtergrond alleen via de omgang met de ouders. Het is mooi om kinderen te leren kennen.’

Samenwerking met ouders

De samenwerking met de ouders van de kinderen vinden de mannen een leuk onderdeel van pleegzorg. ‘We proberen de ouders te betrekken bij wat voor hen belangrijk is, bijvoorbeeld als de tandjes doorkomen, of met kledingkeuze en haarstijl. We kunnen ons voorstellen dat het voor ouders heel moeilijk is om hun kind bij ons te laten, dus met hen hierover overleggen is het minste wat wij kunnen doen’, vindt Joost. ‘We vinden het belangrijk om dat wat ouders zelf heel goed kunnen, waar mogelijk ook bij hen te laten’, vult Sietse aan. En om naar de kids altijd positief over de ouders te zijn!’

Actie 'Doneer je sporthek'