Informatie aanvragen Pleegzorgorganisaties
Interviews
Een geslaagde kerst-actieSensitief opvoeden geeft ruimte.Als doffe oogjes weer wat glans krijgen…Een andere pleegouder in de buurt …‘Pleegzorg heeft ons sterker gemaakt’Van breakdown naar breakthroughHet begon met een logeerpartij‘Het is mooi om kinderen te leren kennen’Naar (t)huisPleegkinderen verrijken je levenLego in plaats van geraniumsMét pleegzorg is het leven nóg leuker!Een goede spiegel om jezelf nog beter te leren kennenAmbassadeur PGGM en pleegzorg een mooie combinatiePleegzorg; het moet in je bloed zittenTiny, ervaren pleegouder en voormalig lid van een pleegouderraad, vertelt“Nog genoeg plek in ons hart”Twee jonge pleegvaders en een babyAlleenstaand en pleegouder, waarom niet?Gewoan net te drok meitsje*Trots op onze kleinzoonWie komt er op voor Lianne en haar pleegouders?Net even anders – een verhaal van een pleegmoederVoor pleegkinderen is ons huis een thuisIedere avond een kus van zijn moederDertig, fulltime banen én pleegzorg: het kan!Gewoon een vader- en moedergevoelOns hart en onze deur stonden openSamen één gezinEen levendige boelOns leven is net een oceaanOpladen als pleegouder‘We moeten een cirkel vormen om het kind heen’Wederzijds vertrouwen is de basisMoeders op de boot? Liever nietJacqueline en Edwin kijken terug op 10 jaar pleegzorgLeraar & pleegouder: flexibiliteit en snel schakelen zijn belangrijkZe krijgt dezelfde liefdeKinderwens en pleegouderschapWaar een wil is, is een wegWe kunnen de wereld niet veranderen, maar wel de wereld van één kindPrins ‘Hello Kitty’Carrièrevrouw, moeder en pleegouderGepensioneerd en pleegouders van twee meidenBrinta na het melkenIn ons gezin zijn de glazen halfvol!Supergewone beroepen – Wijkagent PieterEen pleeggezin met structuur en heel veel lol

Lego in plaats van geraniums

Waar veel pleegkinderen in een gezin zonder bloedverwanten terechtkomen, geldt dat niet voor Leandro (8). De jonge Beverwijker woont inmiddels ruim zes jaar bij opa en oma Tweebeeke en ziet z’n vader elke dag. ”Eigenlijk dachten we al aan ons pensioen’’, zegt Helma (64) met een spreekwoordelijke knipoog over de periode waarin zij en haar man Karel (72) als pleegouders in beeld kwamen. “Maar zijn moeder kreeg paniekaanvallen en onze zoon kan niet voor hem zorgen.’’ Als de situatie bij Leandro thuis escaleert, krijgen ze van een hulpinstantie de vraag of ze hun kleinzoon tijdelijk onder hun vleugels willen nemen. “Zodat hij het allemaal niet hoefde mee te maken.’’ Nadat die crisisperiode was overbrugd, krijgen ze de keuze: blijft Leandro bij hen of groeit hij ergens anders op?

“In een tehuis was hij helemaal ondergesneeuwd’’, zegt Helma. Ook een pleeggezin zonder bloedverwanten, wat wel een reële optie was, leek hen niet het beste voor Leandro. “Daar is hij veel te gevoelig voor.’’ Het echtpaar besluit daarom ook op lange termijn de zorg op zich te nemen. “Zo zijn we erin gerold.’’

Wennen

“Natuurlijk was het na al die jaren zonder kinderen even wennen’’, gaat ze verder. Wat Leandro’s opvoeding betreft, komen ze nauwelijks voor verrassingen te staan. “Zuigelingenzorg, peuterspeelzaal, we kenden het allemaal al’’, verwijst ze naar hun eigen ervaring als ouders. En omdat Helma na Leandro’s komst nog een tijdje doorwerkte, stond ook Karel op z’n 66e nog regelmatig luiers te verschonen. “Het kost energie, maar je krijgt er veel voor terug’’, zegt de pleegvader. Met Leandro op z’n rug door de woonkamer galopperen, lukt niet meer. Maar ze vermaken zich uitstekend, vertelt hij. Met de flinke collectie lego bijvoorbeeld. Karel wijst naar de zithoek. “Als het daar niet ligt, dan ligt die hoek wel vol. Hij is altijd aan het creëren.’’
Met Helma zit hij regelmatig te knutselen. “Ja, hij houdt ons lekker bezig. Bij ons geen geraniums in de vensterbank, maar lego op de grond.’’ Bovendien blijven zij en haar man dankzij hun kleinzoon bij de tijd. “Hij leert ons de iPad en de telefoon te gebruiken. Laatst kwam hij met mijn mobiele telefoon naar me toe en zei: ‘Oma, je kan ook op YouTube’.’’

 

Contact met eigen ouders

Sinds zijn ouders hun leven beter op de rit hebben, brengt hij de weekenden afwisselend bij z’n vader en moeder door. Z’n vader ziet hij zelfs vrijwel dagelijks. “Hij komt bijna elke dag eten’’, vertelt Helma. In het begin vond hij de situatie moeilijk, herinnert ze zich. “Maar nu vindt hij het goed zo.’’ Ze beseft dat veel pleegkinderen hun ouders minder vaak of nooit zien. “Het zal moeilijker zijn als er geen bloedband is.’’ Dat Helma en Karel pleegouders zijn, betekent niet automatisch dat ze juridisch aansprakelijk zijn. “Hij heeft een voogd bij jeugdzorg’’, legt Helma uit. “Wij konden ook voogd worden, maar dat wilden we niet. Omdat we dan tussen onze zoon en Leandro’s moeder zouden in staan. Nu kunnen we ook terugvallen op jeugdzorg.’’

 

Leeftijd geen probleem

Over hun hogere leeftijd maken ze zich geen zorgen. “Mocht een van ons wegvallen, kan de ander voor hem zorgen’’, zegt Helma optimistisch. “Dit kun je lang volhouden, ook alleen. En we willen hem graag in de familie houden.’’ Van tevoren hadden ze nooit gedacht pleegouder te worden, inmiddels is het gewoon geworden. “In het begin vroegen mensen: waar begin je aan? Ja, je levert in en je probeert ervoor te zorgen dat het lekker loopt, maar inmiddels zouden we niet meer zonder hem kunnen.’’

(bron: Jouri Bakker – IJmuider Courant)

Help een kind zo thuis mogelijk op te groeien.