Informatie aanvragen Pleegzorgorganisaties
Interviews
Een geslaagde kerst-actieSensitief opvoeden geeft ruimte.Als doffe oogjes weer wat glans krijgen…Een andere pleegouder in de buurt …‘Pleegzorg heeft ons sterker gemaakt’Van breakdown naar breakthroughHet begon met een logeerpartij‘Het is mooi om kinderen te leren kennen’Naar (t)huisPleegkinderen verrijken je levenLego in plaats van geraniumsMét pleegzorg is het leven nóg leuker!Een goede spiegel om jezelf nog beter te leren kennenAmbassadeur PGGM en pleegzorg een mooie combinatiePleegzorg; het moet in je bloed zittenTiny, ervaren pleegouder en voormalig lid van een pleegouderraad, vertelt“Nog genoeg plek in ons hart”Twee jonge pleegvaders en een babyAlleenstaand en pleegouder, waarom niet?Gewoan net te drok meitsje*Trots op onze kleinzoonWie komt er op voor Lianne en haar pleegouders?Net even anders – een verhaal van een pleegmoederVoor pleegkinderen is ons huis een thuisIedere avond een kus van zijn moederDertig, fulltime banen én pleegzorg: het kan!Gewoon een vader- en moedergevoelOns hart en onze deur stonden openSamen één gezinEen levendige boelOns leven is net een oceaanOpladen als pleegouder‘We moeten een cirkel vormen om het kind heen’Wederzijds vertrouwen is de basisMoeders op de boot? Liever nietJacqueline en Edwin kijken terug op 10 jaar pleegzorgLeraar & pleegouder: flexibiliteit en snel schakelen zijn belangrijkZe krijgt dezelfde liefdeKinderwens en pleegouderschapWaar een wil is, is een wegWe kunnen de wereld niet veranderen, maar wel de wereld van één kindPrins ‘Hello Kitty’Carrièrevrouw, moeder en pleegouderGepensioneerd en pleegouders van twee meidenBrinta na het melkenIn ons gezin zijn de glazen halfvol!Supergewone beroepen – Wijkagent PieterEen pleeggezin met structuur en heel veel lol

Ze krijgt dezelfde liefde

Of ik een Sprinter of een Intercity wilde als achtergrond voor de foto, vroeg pleegvader Dennis, treinmachinist van beroep. Het werd een Sprinter en we troffen elkaar voor een gesprek en een foto op een treinstation in Almere.

Pleegzorg zat al in de familie

Toen hun zoontje een jaar of vier was vroegen Dennis en zijn vrouw zich af: ‘Kiezen we voor nog een eigen kind of gaan we een ander kind helpen?’ Het werd het laatste. Dennis en zijn vrouw meldden zich bij Vitree en startten de procedure om pleegouders te worden.

Pleegzorg ‘zat al in de familie’, want toen haar kinderen het huis uit waren is de schoonmoeder van Dennis ook jaren pleegmoeder geweest.

Een extra sterke band

Anderhalf jaar geleden hebben Dennis en zijn vrouw de voorbereidingsprocedure afgerond en waren ze klaar om een pleegkind op te nemen in hun gezin. ‘Het ging heel snel; we werden gebeld dat er op korte termijn een plekje nodig was voor een meisje van twee jaar, en daar zijn wij op ingegaan’, vertelt Dennis.

Hun pleegdochtertje bleek een meisje met een flink rugzakje. Ze liep op verschillende gebieden achter in haar ontwikkeling en had ook medisch gezien extra veel zorg nodig. ‘Als je zo naast haar zit in het ziekenhuis krijg je een extra sterke band. Toch weten we nog steeds niet hoe lang ze bij ons zal blijven’, vertelt Dennis. Met die wetenschap moet je kunnen leven als pleegouder. ‘Ze hoort er helemaal bij, ze krijgt dezelfde liefde en hetzelfde eten als onze zoon en in je achterhoofd besef je dat zij nooit jouw eigen kind wordt, ook al zorg je elke dag voor haar’. Mocht ze terug naar huis gaan, dan zal hun deur altijd voor haar open blijven staan, ze hoort erbij hoe het ook zal lopen.

‘Hè lekker thuis!’

Zijn pleegdochter (3) doet haar ‘grote broer’ (6) in alles na, zowel in de leuke als in de ondeugende dingen. ‘Ze leert ontzettend veel van hem. Het is zo mooi om haar te zien groeien en ontwikkelen’, vertelt Dennis. Tegelijk is het hard werken. Ze heeft door haar moeilijke start ontzettend veel bevestiging en herhaling nodig. Ze reageert heel anders op situaties dan de meeste kinderen. ‘Laatst kwamen we thuis na een druk weekend. Ze ging op de bank zitten en zei met een diepe zucht: ‘Hè lekker thuis!’

Wisseldiensten

Als treinmachinist heeft Dennis wisseldiensten, evenals zijn vrouw die in de zorg werkt. ‘Het is steeds een uitdaging om de agenda’s op elkaar af te stemmen en waar het niet past is mijn schoonmoeder altijd paraat om in te springen’, vertelt Dennis. Het voordeel van wisseldiensten is dat Dennis, juist overdag, behoorlijk veel tijd kan doorbrengen met zijn zoon en pleegdochter.

Als ik hem vraag waarom meer mensen pleegouder zouden moeten worden,— zegt Dennis: ‘Je geeft een kind een nieuwe kans. Het is geen garantie maar je geeft een kind net wat meer. Het is ook een mooie aanvulling in je eigen leven als je iets kunt betekenen voor een kind’.

 

Help een kind zo thuis mogelijk op te groeien.