Informatie aanvragen Pleegzorgorganisaties

Twee jonge pleegvaders en een baby

Vandaag ben ik op bezoek bij Danny en Stefan (26 en 29 jaar oud). Zij zijn in het verleden netwerkpleegouders geweest van hun neef (13 jaar). Die is inmiddels naar een leefgroep verhuisd, maar komt iedere zondag bij hen op bezoek. Sinds ongeveer 3 maanden zijn zij de twee kersverse pleegvaders van Fayliene. Fayliene is een baby van inmiddels 4 maanden oud. Er is een bezoekregeling met de ouders van ongeveer eens per 2 weken. De bezoekenwaren tot voor kort op een andere plek, maar kortgeleden heeft er voor het eerst een bezoek bij hun thuis plaatsgevonden.

 

De eerste weken

De eerste dagen waren vrij heftig. Het gevoel van verantwoordelijkheid was bij beide mannen enorm groot. De zorg voor een baby was helemaal nieuw voor hen. ‘Gelukkig kwam mijn schoonmoeder langs en bleef ook de eerst nacht slapen om te helpen met de voeding en de verzorging’, aldus Danny. ‘Het vinden van een ritme vonden we het meest lastig.’ De eerste weken hadden we Fayliene in de kinderwagen in de kamer staan en verbleven we zelf in onze slaapkamer. Dat hebben we uiteindelijk toch maar omgedraaid, de ruimte was wel heel klein om er een hele dag in door te brengen.’

‘Ik was erg bang dat ik niets zou horen’, zegt Danny. ‘Bij mij kan je ’s nachts een kanon afschieten, dan word ik nog niet wakker’. In de praktijk loopt het allemaal heel anders. Danny hoort alles vertelt hij: ‘Ieder zuchtje, ieder boertje of huiltje. Ik lig erop, slaap niet meer diep, maar sluimer de hele nacht.’

Contact met ouders

‘Nee, wij willen niet dat twee mannen voor onze dochter gaan zorgen.’ Dat is letterlijk wat de vader van Fayliene in het begin zei. Uiteindelijk ging hij toch akkoord met de plaatsing en verloopt de samenwerking boven verwachting. De ouders zijn lovend over de manier waarop Danny en Stefan voor hun dochter zorgen. Ze geven complimenten over hoe lekker hun dochter ruikt en hoe verzorgd ze eruit ziet. Danny en Stefan geven haar ouders ruimte om mijlpalen van hun kind mee te maken. Zo hebben zij de ouders het 1e fruithapje laten geven en hun dochter tijdens een bezoek in bad laten doen.

‘In het begin was het wennen aan onze positie’, zegt Stefan. ‘We proberen de ouders vertrouwen te geven door niet steeds mee te kijken, maar ons een beetje afzijdig te houden.’ Beiden vertellen dat de bezoekregeling bij hen thuis wel een uitdaging bleek. ‘Fayliene moest veel huilen en we wilden de ouders haar zelf laten troosten.’ Het is voor iedereen even wennen geweest. ‘We hopen dat het de volgende keer weer wat beter gaat.’
Ook wordt er binnenkort een ‘brusjesdag’ georganiseerd, zodat Fayliene’s broers en zussen haar ook eens kunnen zien.

‘Nog nooit eerder gehoord’

‘Twee mannen en een baby via Pleegzorg!! Dat hebben we nog nooit eerder gehoord.’ Volgens Danny en Stefan is dit een veelgehoorde reactie uit hun omgeving. Mensen vinden het allemaal leuk en hebben respect en waardering voor de zorg die de mannen aan hun pleegdochter geven. Zelfs de huisarts was verbaasd en had het nog nooit eerder meegemaakt. ‘Wat een geluk dat zij bij jullie mag wonen’, zei de huisarts.

‘Proberen om zonder reserves alles te geven’

Het perspectief is nog onduidelijk. Mogelijk dat Fayliene weer bij haar ouders gaat wonen. Maar… beide pleegvaders proberen zonder reserves alles te geven. Stefan: ‘Ik ben veel gevoeliger geworden, alsof m’n schil is afgevallen, dat voelt heel kwetsbaar.’ Het contact is in de afgelopen weken enorm gegroeid. Ze volgt ons en herkent ons. ‘Ik denk dat ze al een beetje eenkennig gaat worden’, zegt Danny.

‘Ik voel me meer verantwoordelijk voor mijn inkomsten als ondernemer’, aldus Stefan. ‘Ik heb nu een gezin om voor te zorgen.’ Het liefst is hij meer thuis om er helemaal voor het gezin te zijn. ‘Gelukkig kom ik via Fayliene ook weer op nieuwe ideeën… als uitvinder heb ik alweer allerlei handigheidjes voor baby’s ontworpen in m’n hoofd.’

De wielen van de bus

Danny zingt elke dag liedjes voor z’n pleegdochter. ‘Zij is hier vanaf het begin aan gewend’, zegt Stefan. De eerste weken moesten ze haar voortdurend op de arm houden omdat ze veel krampjes had en erg onrustig was. Sinds de voeding werd aangepast, is ze een stuk rustiger. De liedjes blijven echter. Ook gaan ze veel met haar wandelen. Daar geniet Fayliene van.

Uitlaatklep

De pleegzorgwerker die hen begeleidt, kenden ze al langer via hun neef. ‘Het voelt vertrouwt dat zij weer bij ons komt. Zij kent ons en wij haar. Het is fijn om haar soms even als uitlaatklep te gebruiken. We weten wat we van haar kunnen verwachten.’

Ook hebben ze veel aan de ouders van Stefan. Zij wonen vlakbij en passen soms op. ‘Dit geeft ons de ruimte om weer even een nachtje bij te slapen.’

Als ik bijna wegga gaat de bel. Er wordt een pakketje bezorgd: een setje met gips en gekleurd papier. ‘We gaan een voetafdrukje maken van Fayliene voor haar ouders en voor onszelf.’

Supergewone mensen gezocht!